Węgorzewo - opis, położenie, historia

Węgorzewo - opis, położenie, historia

Węgorzewo, dawniej Węgobork, miasto w województwie warmińsko-mazurskim (powiat węgorzewski). Węgorzewo jest popularnym ośrodkiem turystycznym i wypoczynkowym w północno-wschodniej Polsce.

Dawniej okolice jeziora Mamry były zamieszkiwane przez staropruskie plemię Galindów, którzy wybudowali obok jeziora obronny gród "Angetete".

Gród został zdobyty przez krzyżaków w 1256 roku, którzy wybudowali na jego miejscu drewniany zameczek, obok powstała mała osada.
W jednej z wypraw przeciw Krzyżakom książę trocki Kiejstut, współrządca Litwy niszczy zamek i osadę (zima 1365 r.)

Pozostałości osady zostały potem zalane przez wody Mamr (II połowa XVI wieku). W 1398 roku w odległości ok. 2 km od zniszczonej forteczki Krzyżacy wznoszą zamek murowany na rzecznej wyspie okolonej wodami Węgorapy. Otrzymuje nazwę Angerburg.

Pierwsza próba lokacji miasta nastąpiła w 1412 r., a w 1450 r. Angerburg posiadał już ukształtowaną administrację miejską.

W XV wieku, niedaleko zamku, powstała nowa osada nazywana początkowo Gieratową Wolą, potem Nową Wolą. W roku 1479 biskup warmiński Łukasz Watzenrode wydał pozwolenie na wybudowanie w osadzie kaplicy. 14 kwietnia 1571 miejscowość uzyskała prawa miejskie.

Miasto rozwinęło się wskutek żywiołowej kolonizacji polskiej osadników z Mazowsza.

W 1556 r. zbudowano dużą hutę żelaza produkującą surówkę z miejscowej rudy darniowej (zniszczona przez Tatarów 100 lat później).

Angerburg był trapiony licznymi klęskami żywiołowymi, przede wszystkim pożarami, ze względu na zwartą drewnianą zabudowę i epidemiami, ze względu na brak higieny. Najwięcej ofiar pochłonęła dżuma zawleczona do Polski w 1702 r. przez wojska szwedzkie.

Rozwój miasta został zahamowany w początkach XIX wieku. Po wyniszczających skutkach wojen napoleońskich Węgorzewo rozwijało się wolniej niż inne ośrodki Prus Wschodnich. Przyczyniło się do tego m.in. późne połączenie miasta liniami kolejowymi (pierwsza dopiero w 1898 r.), a także upadek rękodzielnictwa i miejscowego drobnego przemysłu nie wytrzymującego konkurencji wobec zachodnioniemieckiego wielkiego przemysłu.